من که خودم واقعیت از بوی این عطر خیلی خوشم میاد یه حس افتخار ترکیب شده با غرور رو میده یه حس فروتنانه یه حس اصالت. با استشمامش میتونید یک فرمانده توپخانه ی انگلیسی رو بخاطر بیارید که با هر قدمش صلابت به تک تک سرباز های خسته و زخمیش القا میشه و در عین حال با تک تک نیروهاش دوست و رفیقه و خاکی و بی آلایشه. هر کدام از رفقای عزیزش که زخمی بر میدارند رو خودش در آغوش میگیره و دونه به دونه به پشت جبه میبره و اون سرباز های از جان گذشته ی کاپیتان که رمقی توی وجودشون نمونده به محض اینکه بوی پیپ این بزرگ مرد به مشامشون میخوره جونی دوباره میگیرند و متوجه میشن که یه رفیق یه دوست یه پشت و پناه هنوز زندست و داره نفس میکشه که با وجودش هیچ دشمنی جرات نزدیکی به توپخانه رو نداره ولی جنبه ی دیگه ی کاپیتان همون جنبه ی شیرینشه که وقتی هر بار از عملیات به دیدن عشقش و بچه های قد و نیم قد مو فرفریش برمیگرده. با کلی شکلات وانیلی که تو دستشه دل همه رو گرم میکنه که اون مرد محکم و پر صلابت باز هم به خونه برگشته و با آغوشی گرم در حالی که یک زانوش رو روی زمین گذاشته بچه های خوشگلش که با سرعت سمتش میدون رو تو بغل میکشه و اون ها رو از بوی شکلات وانیلی ترکیب شده با بوی تنباکوهای پیپش که روی کت آبی قهوه ای با شکوه ولی پر از باروتش نقش بسته مهمون میکنه و بعد از مشغول شدن بچه به خوردن شکلات های وانیلی جوری عشقش رو در آغوش میکشه و میبوسه که مثل همون روز های اول آشناییشونه و تنها شاهد این هم آغوشی بوی تنباکوی بارون خورده توی میدون جنگ پیپ دسته طلایی و بوی دود و باروته. عشق مرد مثل یه تلنگری محکم همیشه دل خانوم خونش رو به صدا در میاره و صخره ای محکم برای موج های طوفانی و دریای متلاطم زندگی زن هستش.


